Zarabiaj z nami | Logowanie | Newsletter | Forum | Blogi


 Poradniki Bankiera
Finanse osobiste
Konta
Karty
Kredyty
Emerytury
Podatki
Lokaty
Ubezpieczenia
Inwestowanie
Giełda
Analiza techniczna
Analiza fundamentalna
Analiza portfelowa
Obligacje
Waluty
Surowce
Futures
Fundusze inwestycyjne
Alternatywne formy inwestowania
Firma
Leasing
Podatki dla firm
Usługi bankowe
Fundusze UE
  Źródło: Jan Mazurek 2008-12-02 18:46

Dywersyfikacja

Wyjeżdżając na urlop nigdy nie wkładaj wszystkich pieniędzy do jednego portfela, gdy zostaniesz okradziony – z wakacji nici. Rozsądny inwestor nie inwestuje w jedną spółkę lecz w wiele, co określa się mianem dywersyfikacji. Lecz, jak można uchronić się przed dywersyfikacją naiwną, która nic pozytywnego nie daje, lecz generuje koszty – recepta była warta Nagrody Nobla.

1. Portfel dwóch aktywów
2. Modelowanie składu portfela dwóch akcji
3. Krzywa efektywności
4. Wskazany rozsądek


Opisane w niniejszym poradniku zagadnienia stanowią trzeci z kolei rodzaj analizy, określany mianem analizy portfelowej. Fundamenty dla jej rozwoju, docenione przyznaniem Nagrody Nobla, stworzył Harry Markowitz.

Podstawą teorii portfelowej jest budowanie zdywersyfikowanego portfela przy uwzględnieniu powiązań pomiędzy stopami zwrotu pomiędzy poszczególnymi jego składnikami. Miarą tego powiązania są współczynniki korelacji.

Zanim jednak zaczniemy analizować portfele składające się z wielu akcji przyjrzyjmy się portfelowi najprostszemu – składającemu się z dwóch akcji.

Pomiędzy udziałami akcji, zachodzi następująca zależność:
(1)
gdzie:

w1 – udział pierwszej akcji w wartości portfela
w2 – udział drugiej akcji w wartości portfela


Oczekiwana stopa zwrotu takiego portfela określona jest wzorem:
(2)
gdzie:

E(Rp) – oczekiwana stopa zwrotu portfela
E(R1) – oczekiwana stopa zwrotu z pierwszej akcji
E(R2) – oczekiwana stopa zwrotu z drugiej akcji

Przykład 1. Inwestor kupił za kwotę 100 tys. PLN akcje dwóch spółek: Alfa i Beta. Akcje spółki Alfa kosztowały 60 tys. PLN, natomiast za pozostałą kwotę nabył akcje spółki Beta. Oczekiwane stopy zwrotu z akcji wynoszą odpowiednio 10% oraz 8%.

Udziały poszczególnych akcji stanowią:



Stąd oczekiwana stopa zwrotu tak skonstruowanego portfela wynosi:
Ryzyko portfela, którego miarą jest wariancja dla dwóch akcji można obliczyć z poniższego wzoru:
(3)
natomiast odchylenie standardowe:
(4)
lub po podstawieniu wzoru (3)
(5)
gdzie:

Vp – wariancja stóp zwrotu portfela
σp – odchylenie standardowe stóp zwrotu portfela
ρ12 – korelacja stóp zwrotu akcji

Przykład 1.
Inwestor kupił za kwotę 100 tys. PLN akcje dwóch spółek: Alfa i Beta. Akcje spółki Alfa kosztowały 60 tys. PLN, natomiast za pozostałą kwotę akcje spółki Beta. Oczekiwane stopy zwrotu stanowią odpowiednio 10% oraz 8% a współczynnik korelacji wynosi –0,4.

Udziały poszczególnych akcji wynoszą więc:





Oczekiwana stopa zwrotu tak skonstruowanego portfela wynosi:



natomiast wariancja stóp zwrotu portfela:

stąd odchylenie standardowe portfela wynosi:



Jak wynika z powyższych obliczeń zbudowany przez inwestora portfel składający się z dwóch akcji charakteryzuje się następującymi parametrami: E(Rp) = 9,2% oraz σp = 5,56%.

Widzimy, że wartość oczekiwana stóp zwrotu portfela jest niższa, niż wartość oczekiwana dla akcji spółki Alfa, jednak pozostaje wyższa niż dla akcji spółki Beta.

Jednak odchylenie standardowe, a zatem ryzyko portfela jest niższe niż odchylenia standardowe każdej z akcji Alfa i Beta. Jak widać zbudowanie portfela z więcej niż jednej akcji skutkuje obniżeniem ryzyka inwestycyjnego. Przyczyną tego jest ujemna korelacja stóp zwrotu, która w rozważanym przypadku wynosiła (–0,4).

Jeżeli współczynnik korelacji byłby dodatni i wynosił np. (+0,4), wówczas po podstawieniu do wzorów odchylenie standardowe stóp zwrotu stanowiłoby 7,85%. To więcej niż dla korelacji ujemnej, lecz w dalszym ciągu mniej niż dla którejkolwiek z akcji znajdujących się w portfelu.

Jak wpływa współczynnik korelacji na odchylenie standardowe portfela zbadajmy dla jego szczególnych wartości (-1), 0, (+1). Po podstawieniu do wzoru (5) otrzymujemy:



Jak widać wraz ze zbliżaniem się współczynnika korelacji do wartości (-1) spada ryzyko portfela akcji. I odwrotnie – przy współczynniku korelacji równym (+1) ryzyko portfela jest najwyższe. Dla wartości granicznych współczynnika korelacji wzór (5) na odchylenie standardowe ulega uproszczeniu:
(6)
Z wzoru tego można określić, przy jakich udziałach ryzyko portfela składającego się z dwóch akcji o idealnie odwrotnej korelacji będzie równe zeru:
(7)
(8)

Przykład 2.
Obliczmy, jakie udziały akcji spółki A i B, idealnie skorelowanych ujemnie, pozwalają na konstrukcję portfela pozbawionego ryzyka, jeżeli odchylenia standardowe stóp zwrotu tych akcji wynoszą odpowiednio 10% oraz 15%.





W przypadku korelacji idealnie dodatniej, kiedy ρ12 = +1, wzór na obliczanie odchylenia standardowego przyjmuje postać:
(9)
Korzystając z zależności przedstawionej we wzorze (1) otrzymujemy liniową zależność wielkości odchylenia standardowego od udziału jednej z akcji.
(10)
Dla podanego powyżej przykładu odchylenie standardowe portfela wynosi:



W rzeczywistości trudno znaleźć aktywa o idealnej korelacji ujemnej i dodatniej. Jednak te skrajne przypadki posłużą dalszej analizie strategii inwestycyjnych opartych na analizie portfelowej.



Komentarze do artykułu
Dywersyfikacja Autor: ~Catbert   2008-12-03 00:02
"Wyjeżdżając na urlop nigdy nie wkładaj wszystkich pieniędzy do jednego portfela, gdy zostaniesz okradziony – z wakacji nici." Bardzo trafny cytat - zwłaszcza, gdy położy się naci (..)
Zapomniany Noblista Autor: ~Catbert   2008-12-02 23:59
Nie wiem, czy dobrze zrozumiałem - ale odnoszę wrażenie, że ani fundusze w Polsce, ani OFE, ani inne bankowe dyplomatołki - jak świat długi i szeroki, od USA po Islandię (zwłaszcza tę ostatnią) nie zn (..)