Bogactwo rynków towarowych

Szejkowie zarabiają miliardy na ropie naftowej. Czy można dołączyć do tego strumienia bogactwa, będąc przeciętnym obywatelem kraju nad Wisłą? Może lektura niniejszego tekstu zainspiruje kogoś, jak zarabiać niczym szejk naftowy, nie posiadając żadnego poletka naftowego.

1. Surowce podstawą rozwoju

2. Siła bezwładności

3. Różnorodność rynków

4. W co i jak inwestować

Pod pojęciem surowców kryje się szeroka grupa towarów o zróżnicowanym pochodzeniu i przeznaczeniu. Dzielą się one na:

- surowce energetyczne (ropa naftowa, gaz ziemny, węgiel, uran),
- metale przemysłowe (miedź, cynk, cyna, ołów, ruda żelaza, nikiel, aluminium, magnez),
- metale szlachetne (złoto, srebro, platyna, pallad),
- żywność w postaci płodów rolnych (żyto, pszenica, kukurydza, soja, mleko, półtusze zwierzęce, kawa, kakao).

Rozwój cywilizacyjny wymusza popyt na te surowce. Drożeją więc paliwa, gaz, stal, miedź, metale szlachetne, żywność. Spektakularne wzrosty odnotowano w ostatnich latach w przypadku żelaza, miedzi, aluminium, cynku, niklu, chromu, ołowiu, magnezu.

Na ceny towarów oddziałuje podaż i popyt nie tylko w kraju lecz również na globalnym rynku towarowym, kapitałowym i walutowym. W przypadku niektórych towarów znaczący wpływ na podaż wywiera sytuacja polityczna, a także związana z nią niepewność. Przykładem są surowce energetyczne, często wykorzystywane jako argument w międzynarodowych rozgrywkach politycznych.

W niektórych krajach zasobnych w surowce mają miejsce silne konflikty pomiędzy pracownikami oraz zarządami kopalń. To powoduje fluktuacje w podaży surowców i w efekcie prowadzi do wzrostów cen.

Jednym z kluczowych surowców jest ropa naftowa, bez której współczesna cywilizacja techniczna nie miałaby szansy istnieć. Obecnie na świecie produkuje się około 85 mln baryłek ropy dziennie. Dysproporcje pomiędzy zapotrzebowaniem i produkcją są wyrównywane zapasami. Stąd poziom zapasów ma kluczowy wpływ na cenę tego surowca. Polityka OPEC, międzynarodowej organizacji zrzeszającej kraje eksportujące ropę naftową (ang. Organization of the Petroleum Exporting Countries), niejednokrotnie skutecznie oddziaływała na sytuację na globalnym rynku ropy. Kluczowy wpływ na decyzje OPEC wywiera polityka zagraniczna Stanów Zjednoczonych, szczególnie wobec krajów Bliskiego Wschodu. Rosnący popyt na ropę jest pochodną rozwoju gospodarczego na świecie oraz zbyt powolnego wdrażania technologii pozyskiwania energii ze źródeł odnawialnych. Największy konsument tego surowca, Stany Zjednoczone zużywa ¼ światowej produkcji ropy naftowej. Drugim krajem w tym względzie są Chiny, które od kilku lat rozwijają się w tempie ok. 10% rocznie. Popyt z tego kraju przekracza 7 mln baryłek dziennie.

NASTĘPNA: Siła bezwładności