Domy maklerskie zajmują poczesne miejsce na rynku kapitałowym. Umożliwiają przepływ kapitału pomiędzy inwestorami oraz podmiotami, które go potrzebują. Działają na rynku pierwotnym, jak też rynku wtórnym, kojarzonym zwykle z giełdą.
Zasady organizacji domów maklerskich są uregulowane w przepisach prawa. Nad ich przestrzeganiem czuwa Komisja Nadzoru Finansowego (KNF).
Dom maklerski z siedzibą na terenie Polski może świadczyć usługi maklerskie działając w formie:
1) spółki akcyjnej,
2) spółki komandytowo-akcyjnej lub komandytowej, w której co najmniej dwóch komplementariuszy posiada licencję maklera papierów wartościowych lub doradcy inwestycyjnego,
3) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością,
2) spółki partnerskiej lub jawnej, w której co najmniej dwóch wspólników posiada licencję maklera papierów wartościowych lub doradcy inwestycyjnego,
Działalność maklerską może prowadzić również bank mający siedzibę na terytorium Polski.
Zakres działalności każdego z wymienionych tu podmiotów prawa handlowego jest limitowany. Najszerszy pakiet usług może oferować dom maklerski funkcjonujący w formie spółki akcyjnej.
Domy maklerskie są instytucjami zaufania społecznego, stąd podlegają ścisłemu nadzorowi ze strony administracji państwowej, reprezentowanej przez KNF.
Prowadzenie działalności maklerskiej jest możliwe po uzyskaniu stosownego zezwolenia (licencji) udzielanej przez KNF.
Wymogi, jakie muszą spełnić podmioty podejmujące się takiej działalności są bardzo wysokie. Podmiot prowadzący działalność maklerską winien posiadać: odpowiedni poziom kapitałów własnych, odpowiednie urządzenia teletechniczne i oprogramowanie, wewnętrzne regulaminy i procedury pracy, zabezpieczenia przed wypływem informacji poufnych, procedury zapobiegania procederowi prania brudnych pieniędzy, regulamin składania zleceń przez pracowników oraz władze domu maklerskiego, regulamin zapobiegania manipulacjom rynkowym. Osoby pełniące funkcje we władzach domu maklerskiego winny dawać rękojmię uczciwego prowadzenia przedsiębiorstwa oraz zapewnienie interesów klientów. Dom maklerski winien zatrudniać odpowiednią ilość maklerów oraz doradców inwestycyjnych, adekwatną do zakresu świadczonych usług. Ponadto w przypadku prowadzenia ewidencji transakcji na instrumentach finansowych winni być zatrudnione osoby z tytułem specjalisty ewidencji papierów wartościowych, nadawaną przez Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych (KDPW) .
Procedura licencyjna wymaga opracowania i przedłożenia do urzędu KNF wniosku wraz z kompletem podstawowych regulaminów, charakterystyką osób uczestniczących we władzach domu maklerskiego oraz wskazania źródeł pochodzenia kapitału własnego. Przyznanie licencji następuje w drodze uchwały podejmowanej podczas posiedzenia KNF.
Dla prowadzenia działalności operacyjnej niezbędne jest zawarcie umów z KDPW, Giełdą Papierów Wartościowych , MTS-CeTO oraz bankiem rozliczeniowym. Dom maklerski jest zobowiązany do uczestnictwa w Systemie Rekompensat, prowadzonym przez KDPW.
Akcje domu maklerskiego prowadzonego przez spółkę akcyjną mogą być wyłącznie akcjami imiennymi, o ile nie są zdematerializowane. Środki pochodzące na zapłatę za akcje lub udziały, które nie są zdematerializowane lub wkłady w spółce prowadzącej dom maklerski, nie mogą pochodzić z nieudokumentowanych źródeł ani z kredytu bądź pożyczki.
W przypadku domu maklerskiego organizowanego w formie spółki akcyjnej jednoosobowym założycielem może być wyłącznie osoba prawna. Natomiast jednoosobowym założycielem domu maklerskiego w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością może być wyłącznie osoba prawna lub osoba fizyczna posiadająca licencję maklera papierów wartościowych lub doradcy inwestycyjnego.
Nabycie co najmniej 10% akcji lub udziałów domu maklerskiego wymaga uzyskania zgody KNF.
W przypadku naruszenia przez dom maklerski warunków otrzymanej licencji lub prawa lub zagrożenia interesów klientów lub uczestników rynku kapitałowego, KNF może nałożyć karę administracyjną lub w skrajnym przypadku cofnąć licencję na prowadzenie działalności.
Dodaj komentarz
