System refundowania wydatków w ramach projektów współfinansowanych ze środków strukturalnych będzie rzutował na konstrukcję kredytu pomostowego. Nie znamy jeszcze szczegółów dotyczących samego systemu refundowania wydatków i wszystkich przyjętych rozwiązań instytucjonalnych. Możemy natomiast z dużą dozą prawdopodobieństwa określić, jak taki system będzie w praktyce działał. Warto dodać, iż sprawność jego działania będzie w bardzo dużym stopniu rzutowała na efektywność procesu realizacji projektów przez beneficjentów, a tym samym na stopę absorpcji pomocy unijnej w Polsce.
Przewiduje się dwa schematy refundowania kosztów ponoszonych przez beneficjentów w ramach realizowanych projektów. Pierwszy dotyczył będzie płatności okresowych, refundowanych cyklicznie. Drugi natomiast będzie wiązał się z jednorazową refundacja kosztów odnoszących się do całości przewidzianej pomocy, po zrealizowaniu przez beneficjenta projektu.
Pierwszym etapem rozpoczęcia realizacji projektu będzie jego zakontraktowanie tj. podpisanie umowy o jego dofinansowaniu ze środków strukturalnych. Moment ten jest tzw. punktem kwalifikowalności wydatków. Dopiero od tej chwili beneficjent będzie mógł ponosić koszty związane z projektem. Wszelkie koszty poniesione przed datą formalnego zakontraktowania projektu będą kosztami niekwalifikowanymi.
Po zakontraktowaniu projekt zaczyna generować koszty, więc beneficjent zmuszony jest ponosić adekwatne wydatki. Aby mogły być one uznane jako koszty kwalifikowane, muszą spełnić określone wymogi formalne, narzucone przez Komisje Europejską (wymogi te zostały określone w Rozporządzeniu Komisji WE nr 1145/2003 z 27 czerwca 2003 r. zmieniającym Rozporządzenie Komisji WE Nr 1685/2002 ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 dotyczące warunków, jakie muszą spełniać wydatki na działania współfinansowane z funduszy strukturalnych). Z kolei by mogły zostać zrefundowane, beneficjent musi przedstawić odpowiednie faktury. W szczególnych przypadkach (jeśli nie jest możliwe przedstawienie faktur) płatność może zostać potwierdzona innym dokumentem księgowym o równoważnej wartości dowodowej.
Po poniesieniu początkowych kosztów związanych z projektem, beneficjent będzie mógł się zgłosić do instytucji odpowiedzialnej za płatności okresowe z wnioskiem o płatność. W zależności od programu operacyjnego i beneficjenta funkcję te będą pełniły różne instytucje (np. JST realizujące projekty w ramach większości priorytetów Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego będą zgłaszać się z wnioskami o płatności okresowe do Urzędu Wojewódzkiego). Załącznikiem do wniosku będą faktury, dokumentujące realnie wydatkowane środki. Nie wiadomo jeszcze, jak często beneficjent będzie mógł zgłaszać się do instytucji odpowiedzialnej za płatności okresowe z wnioskiem o płatność. Idealnym rozwiązaniem z punktu widzenia interesów beneficjenta byłoby, gdyby wnioski o płatność były przyjmowane i rozpatrywane w trybie ciągłym. Wówczas beneficjent w każdym momencie realizacji projektu mógłby zgłosić wniosek o płatność i oczekiwać niezwłocznej refundacji.
Przyjęcie takiego rozwiązania jest jednak mało realne. Najprawdopodobniej beneficjent będzie mógł występować z wnioskami o płatność w trybie ciągłym, natomiast ich rozpatrywanie będzie miało miejsce wyraźnie określoną w przepisach ilość razy w ciągu roku. Oznacza to np. przy zastosowaniu kwartalnego trybu rozpatrywania wniosku, iż w praktyce nie będzie miało znaczenia, czy beneficjent złoży wniosek o płatność na początku czy pod koniec kwartału, gdyż jego rozpatrzenie nastąpi i tak po upływie całego kwartału rozliczeniowego.
Dodaj komentarz
