Niektóre z zakładów ubezpieczeń działających na polskim rynku do oceny skutków wypadku dla zdrowia osób poszkodowanych stosują tabele wysokości trwałego uszczerbku na zdrowiu stworzone przez siebie. O ile taka praktyka może znaleźć uzasadnienie w przypadku dobrowolnych umów ubezpieczeń np. NNW to brak jest jakichkolwiek podstaw prawnych do stosowania ich w przypadku oceny stanu zdrowia dla spraw ubezpieczenia OC. W przypadku umowy dobrowolnej, strony tej umowy zgadzają się na poddanie oceny stanu zdrowa zgodnie z tabelami ubezpieczyciela. W przypadku odpowiedzialności z ubezpieczenia OC sprawcy należy stosować obiektywne kryteria oceny stanu zdrowia.
W chwili obecnej jedyną tabelą procentowego uszczerbku na zdrowiu zawartą w przepisach powszechnie obowiązujących jest tabela zawarta Rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania (Dz.U. nr 234 z 2002 poz. 1974). Tabele sporządzane przez ubezpieczycieli często pozwalają na orzekanie niższego uszczerbku niż przewidziany w Rozporządzeniu. Na przykład uraz kręgosłupa szyjnego przewidziany w pkt 94a Rozporządzenia określa minimalny uszczerbek na zdrowiu na poziomie 5-25 %, a uraz głowy w pkt 10a na 5-10 %, podczas gdy tabela jednego z największych ubezpieczycieli w Polsce przewiduje orzeczenie za powyższe urazy od 0% i często są one oceniane poniżej 5% przewidzianego w Rozporządzeniu jako minimum.
W tym stanie rzeczy można domagać się stosowania przez ubezpieczycieli do oceny skutków wypadku tabeli zawartej w Rozporządzeniu. W przeciwnym wypadku ubezpieczyciel nieprawidłowo ustala stan faktyczny i narusza tym samym art. 16 ustawy o działalności ubezpieczeniowej.
Dodaj komentarz
