Zarządzający funduszami hedgingowymi stosują niejednokrotne odważne strategie inwestowania oparte na wysokim lewarowaniu, krótkiej sprzedaży , zajmowaniu pozycji w instrumentach pochodnych, arbitrażu oraz wykorzystują szerokie spektrum aktywów rynkowych.
Instytucje nadzoru w różnych krajach, a także analitycy dyskutują o wpływie funduszy hedgingowych na stabilność rynków finansowych i towarowych. Niejednokrotnie były one oskarżane o znaczący wpływ na wzrosty cen ropy naftowej czy żywności. Jest bowiem faktem, że wiele z nich reprezentuje politykę inwestycji wysoce spekulacyjnych, skutkujących wpływem na stabilność rynków. W swej polityce inwestycyjnej fundusze hedgingowe dążą do osiągnięcia absolutnie najwyższego zysku.
Raporty finansowe wielu funduszy hedgingowych nie są audytowane ani ogłaszane. Przy braku nadzoru ze strony organów państwowych oraz ponadpaństwowych regulacji, np. dyrektyw unijnych, czy jednolitych zasad wyceny aktywów, działalność tych funduszy nie jest wystarczająco przejrzysta. Zazwyczaj zarządzający funduszami hedgingowymi nie podlegają żadnym obowiązkom rejestracyjnym ani weryfikacji ich wiedzy czy zachowania etyki zawodowej. Często uważa się, że fundusze hedgingowe są podmiotami charakterystycznymi dla krajów typu offshore. Jednak wiele funduszy hedgingowych lokuje się w znanych i renomowanych centrach finansowych, jak Luksemburg, gdzie funkcjonują one zgodnie z tamtejszymi regulacjami prawnymi.
Większość strategii stosowanych przez fundusze hedgingowe pozwala na osiąganie wyników nisko skorelowanych, nieskorelowanych lub ujemnie skorelowanych z rynkiem akcji. To powoduje, że są one zaliczane do inwestycji alternatywnych. Dołączenie do portfela tytułów uczestnictwa w funduszach hedgingowych pozwala na osiągnięcie korzyści wynikających z dywersyfikacji.
REKLAMA
Dodaj komentarz
