2004-03-04 05:55 Źródło: Fundusze Europejskie
Partnerstwa Publiczno - Prywatne czyli pomysł na znalezienie pieniędzy
Od niedawna temat Partnerstwa Publiczno - Prywatnego w Polsce staje się przedmiotem rozważań wśród decydentów poszukujących nowych rozwiązań ekonomicznych i prawnych, które pozwoliłyby im rozwiązać odwieczny problem braku środków budżetowych na inwestycje infrastrukturalne. Katastrofalny stan infrastruktury drogowej, socjalno-bytowej czy ochrony zdrowia zmusza do poszukiwania nowych rozwiązań.
Cechą PPP jest jego ukierunkowanie na realizację zarówno celów komercyjnych, jak i społecznych danego przedsięwzięcia. W przedsięwzięciach PPP instytucja publiczna i sektor prywatny zachowują własną hierarchię celów i zakres obowiązków oraz współpracują na podstawie jasno zdefiniowanego podziału ryzyka i zobowiązań. Rezultatem tej współpracy jest osiągnięcie relatywnie wyższej jakości usług niż w przypadku ich finansowania w tradycyjny sposób. Wzajemne zrozumienie celów każdego z partnerów jest kluczowym zagadnieniem w przedsięwzięciach PPP. Stąd koniecznością jest partnerskie podejście na każdym etapie wdrażania PPP. Dyskusje na temat korzyści uzyskiwanych przez każdą ze stron pozwalają na wynegocjonowanie umów PPP optymalnych z punktu widzenia tak partnera publicznego, jak i prywatnego, a przede wszystkim na zapewnienie społeczeństwu usług na najwyższym możliwym poziomie.
Zasady PPP
Realizując przedsięwzięcia PPP dąży się do tego, aby każde ryzyko zostało przeniesione na tę stronę, która jest najlepiej przygotowana do zarządzania danym ryzykiem, co jednocześnie oznacza ponoszenie relatywnie najniższych kosztów. W ten sposób obniża się łączne koszty przedsięwzięcia przy zachowaniu optymalnego poziomu zabezpieczenia przed wystąpieniem niekorzystnych okoliczności. W konsekwencji optymalny transfer ryzyka może nie być związany z całkowitym jego przeniesieniem na innego uczestnika, gdyż może się okazać, że podział między stronami umowy PPP lub zachowanie pewnych rodzajów ryzyka po jednej z tych stron jest korzystniejsze. Sektor prywatny realizuje swoje cele wykorzystując specyficzne umiejętności w danej dziedzinie działalności.
Podstawową zasadą w procesie tworzenia konsorcjum prywatnego (spółki SPV) dla potrzeb danej inwestycji PPP jest zidentyfikowanie mocnych stron poszczególnych uczestników. Jednocześnie określa się zakres prac możliwych do wykonania przez każdy podmiot przy wykorzystaniu jego specjalistycznych umiejętności, zapewniając jednocześnie odpowiedni mechanizm współpracy poszczególnych podmiotów w celu osiągnięcia ogólnych zamierzeń przedsięwzięcia.
Korzyści z zastosowania formuły PPP
W ramach dobrze skonstruowanej transakcji PPP sektor prywatny jest w stanie zapewnić wiele dodatkowych korzyści, których wartość dla sektora publicznego jest często znacznie wyższa niż ta możliwa do osiągnięcia przy realizacji danych usług metodami tradycyjnymi. Korzyści transakcji PPP obejmują również szeroki zakres społecznych korzyści takich jak np. wysoka jakość infrastruktury uzyskana w najkrótszym możliwym czasie, w wyniku zastosowania odpowiednich materiałów i wysokiej jakości wykonanych prac; ograniczenie ryzyka wstrzymania lub opóźnienia budowy obiektu z powodu braku odpowiedniej wielkości środków publicznych. Wyeliminowanie lub znaczne obniżenie wydatków sektora publicznego w okresie budowy obiektu; rozłożenie i wyrównanie w czasie kosztów ponoszonych przez sektor publiczny (łatwiejszy proces budżetowania) dzięki równemu rozłożeniu kosztów w fazie eksploatacji przedsięwzięcia (trwania umowy PPP) i transferowi ryzyka do sektora prywatnego; ograniczenie ryzyka wstrzymania lub opóźnienia budowy obiektu z powodu braku odpowiednich środków publicznych; niższy całkowity koszt projektu w trakcie obowiązywania umowy PPP; transfer technologii, w ramach realizacji przedsięwzięcia metodą PPP, od zagranicznych inwestorów do lokalnego sektora publicznego; wymiana doświadczeń sektora prywatnego z sektorem publicznym.
Koncepcja PPP różni się od tradycyjnych metod finansowania inwestycji głównie tym, że umożliwia maksymalne wykorzystanie specyficznych umiejętności sektora prywatnego. Najbardziej wymierne korzyści z zaangażowania sektora prywatnego w ramach modelu PPP osiąga się w wyniku wykorzystania jego określonych umiejętności w zakresie ogólnego zarządzania przedsięwzięciem oraz kontroli kosztów. Analizując korzyści płynące z realizacji przedsięwzięcia w ramach koncepcji PPP należy uwzględnić dodatkowo następujące kwestie:
1. Treść kontraktów PPP koncentruje się w większym stopniu na określeniu wymaganego wyniku końcowego niż na określeniu wkładu niezbędnego do realizacji prac. Umowy te odpowiadają zatem na pytanie, co i kiedy ma być zrealizowane, zaś w mniejszym stopniu jak ma być realizowane.
2. Specyfikacja poszczególnych działań opracowana jest na podstawie i z uwzględnieniem międzynarodowych standardów w danym zakresie.
3. Generalnie, innowacyjne podejście sektora prywatnego przynosi tym większe korzyści danemu przedsięwzięciu im większy jest zakres prac realizowanych przez sektor prywatny.
4. Największy potencjał umożliwiający wykorzystanie innowacyjnych rozwiązań proponowanych przez sektor prywatny istnieje na etapie projektowania i budowy obiektu.
5. Innowacje mogą prowadzić do redukcji kosztów na każdym etapie przedsięwzięcia. Pomyślne przeprowadzenie procesu PPP, który jest bardziej złożony niż metoda tradycyjna, będzie wymagał od wszystkich stron zaangażowanych w przedsięwzięcie PPP zrozumienia charakteryzujących je kwestii. Na przykład partner ze strony sektora publicznego powinien posiadać umiejętności konieczne do negocjowania umów na poszczególne części projektu oraz mieć zapewniony dostęp do odpowiedniej wiedzy finansowej, prawnej i technicznej.
Możliwość pełnego wykorzystania potencjału sektora publicznego dzięki zmniejszeniu ograniczeń finansowych stanowiących barierę w efektywnym wykorzystywaniu jego zasobów. Realizując powyższe zadania należy mieć na uwadze fakt, że sektor publiczny dysponuje potencjałem, którego wartość może zostać zwielokrotniona w połączeniu z kwalifikacjami sektora prywatnego.
Podmioty uczestniczące w PPP
Nie należy jednak ograniczać rozumienia koncepcji PPP do współpracy pomiędzy jedną jednostką sektora publicznego a jednym podmiotem prywatnym, może bowiem istnieć wiele pośrednich powiązań tych dwóch sektorów na wielu poziomach. Przykładowo po stronie sektora publicznego instytucją bezpośrednio realizującą przedsięwzięcie PPP może być agencja rządowa, ale istotną rolę odgrywać mogą również jednostki publiczne o profilu nadzorczym, jednostki samorządu terytorialnego lub sam rząd. Po stronie sektora prywatnego przedsięwzięcie PPP może być realizowane nie tylko przez podmiot prywatny będący bezpośrednim partnerem sektora publicznego (spółka SPV - skrót od angielskiego Special Purpose Vehicle oznaczający spółkę celową ), ale również kredytodawców tego podmiotu oraz jego akcjonariuszy, podwykonawców, dostawców, itp. Uwzględniając powyższe należy jednak podkreślić, że koncepcja PPP odnosi się w głównym stopniu do bezpośredniej współpracy jednostki publicznej realizującej dane przedsięwzięcie z podmiotem prywatnym, który przejął od sektora publicznego określoną część obowiązków związanych z realizacją tegoż przedsięwzięcia.
Rola sektora publicznego
W ramach PPP, mimo przejmowania przez sektor prywatny odpowiedzialności za realizację poszczególnych zadań związanych ze świadczoną usługą, sektor publiczny pozostaje odpowiedzialny za:
- zdefiniowanie wymaganego standardu świadczonych usług oraz źródeł publicznych, z których możliwe jest sfinansowanie tych usług; przeprowadzenie starannie zaplanowanego procesu przetargowego umożliwiającego osiągnięcie założonych celów;
- opracowanie standardów bezpieczeństwa, jakości i efektywności usług oraz monitorowanie realizacji tych standardów;
- egzekwowanie wypełniania powyższych standardów;
- podejmowanie działań we współpracy z sektorem prywatnym, mających na celu uwzględnienie zmieniających się warunków realizacji przedsięwzięcia, przy jednoczesnym zachowaniu istoty pierwotnych celów.
Ponadto instytucje sektora publicznego o profilu nadzorczym oraz inne jednostki publiczne pełnią role polegające na wydawaniu stosownych zezwoleń, licencji, autoryzacji i koncesji oraz tworzą ramy regulacyjne dla funkcjonowania struktury PPP. Sektor publiczny powinien zidentyfikować te sektory i projekty, które powinny mieć pierwszeństwo w procesie PPP. W innych krajach potrzeba określenia priorytetów wynika głównie z ograniczenia środków budżetowych będących do dyspozycji instytucji publicznych, jak również z ograniczeń budżetowych wynikających z zawarcia zbyt wielu kontraktów. W Polsce pierwszy z tych argumentów może być szczególnie ważki, jednak również o drugim nie można zapominać w czasie realizacji projektów typu PPP.
PPP jako narzędzie finansowania wszelkich projektów długoterminowych może być bardzo atrakcyjne dla sektora publicznego, gdyż nie wymaga angażowania wszystkich środków finansowych od momentu rozpoczęcia projektu. Jeśli sektor publiczny podpisze zbyt wiele umów PPP ucierpieć może elastyczność budżetu osiągnięta wcześniej dzięki wprowadzeniu PPP. Określenie priorytetów pomaga zmniejszyć liczbę nieudanych inwestycji i uniknąć związanych z nimi kosztów przetargowych. Ponadto należy rozważyć wiele czynników społecznych i ekonomicznych przygotowując listę projektów priorytetowych.
Rola sektora prywatnego
Rola sektora prywatnego przy realizacji przedsięwzięć PPP uwarunkowana jest przede wszystkim celami publicznego zleceniodawcy. Generalnie do obowiązków sektora prywatnego należy realizacja następujących działań:
- pozyskanie funduszy dla sfinansowania kapitałochłonnych prac związanych z przedsięwzięcie;
- zaprojektowanie i budowa lub modernizacja obiektu; bezpośrednia realizacja ustalonego zestawu usług, np. eksploatacja i utrzymanie danego obiektu;
- podejmowanie działań, we współpracy z sektorem publicznym, mających na celu uwzględnienie zmieniających się warunków realizacji przedsięwzięcia, przy jednoczesnym skoncentrowaniu się na pierwotnych celach;
- przekazanie danego obiektu sektorowi publicznemu, po wygaśnięciu umowy PPP, na ustalonych wcześniej zasadach.
Trzy modele PPP
- BOT (Build, Operate, Transfer), wybuduj, eksploatuj, przekaż. Model ten zakłada, że udział inwestora prywatnego obejmuje budowę i eksploatowanie inwestycji przez określony czas, a następnie przekazania jej (wraz z prawami do eksploatacji) władzom publicznym. Prywatny inwestor jest finansowany z subwencji państwowej, a przez cały czas państwo jest prawnym właścicielem inwestycji.
- DBFO (Design, Build, Finance & Operate), zaprojektuj, wybuduj, finansuj, eksploatuj. Przez czas trwania kontraktu inwestycja jest własnością inwestora prywatnego - to on jest zobowiązany do znalezienia środków finansowych potrzebnych do jej zrealizowania. Natomiast koszt bieżącej eksploatacji (oraz np. spłata długów) jest pokrywany z państwowej subwencji. Po określonym czasie prawo własności przechodzi na partnera publicznego. Główną wadą tego modelu są skomplikowane procedury (przetargu, przekazania własności).
- Koncesje. Ten model PPP jest realizowany na zasadzie DBFO - różnica polega na tym, że inwestor prywatny ściąga opłaty z użytkowników inwestycji (np. drogi), gromadząc w ten sposób pieniądze na jej utrzymanie i ewentualną spłatę długów. Na czas trwania kontraktu inwestor prywatny jest właścicielem inwestycji. Koncesja jest korzystna dla państwa, ponieważ zdejmuje z niego ciężary finansowe. Państwo jest zobowiązane do zapewnienia obywatelom alternatyw (nie każdy chce opłacać przejazd autostradą.
Koncepcja PPP jest nadal w Polsce stosunkowo mało znana i niewątpliwie istnieje potrzeba rozpowszechniania wiedzy na ten temat na każdym szczeblu władz rządowych i samorządowych. Istnieć musi również stały dialog pomiędzy sektorami prywatnym i publicznym, początkowo w celu opracowania szerszych ram współpracy w ramach PPP, a następnie w celu stworzenia fundamentów dla prawdziwego partnerstwa pomiędzy obydwoma sektorami.
Magdalena Zamojska
Biuro Funduszy Europejskich
Urząd Miejski w Poznaniu
Cechą PPP jest jego ukierunkowanie na realizację zarówno celów komercyjnych, jak i społecznych danego przedsięwzięcia. W przedsięwzięciach PPP instytucja publiczna i sektor prywatny zachowują własną hierarchię celów i zakres obowiązków oraz współpracują na podstawie jasno zdefiniowanego podziału ryzyka i zobowiązań. Rezultatem tej współpracy jest osiągnięcie relatywnie wyższej jakości usług niż w przypadku ich finansowania w tradycyjny sposób. Wzajemne zrozumienie celów każdego z partnerów jest kluczowym zagadnieniem w przedsięwzięciach PPP. Stąd koniecznością jest partnerskie podejście na każdym etapie wdrażania PPP. Dyskusje na temat korzyści uzyskiwanych przez każdą ze stron pozwalają na wynegocjonowanie umów PPP optymalnych z punktu widzenia tak partnera publicznego, jak i prywatnego, a przede wszystkim na zapewnienie społeczeństwu usług na najwyższym możliwym poziomie.
Zasady PPP
Realizując przedsięwzięcia PPP dąży się do tego, aby każde ryzyko zostało przeniesione na tę stronę, która jest najlepiej przygotowana do zarządzania danym ryzykiem, co jednocześnie oznacza ponoszenie relatywnie najniższych kosztów. W ten sposób obniża się łączne koszty przedsięwzięcia przy zachowaniu optymalnego poziomu zabezpieczenia przed wystąpieniem niekorzystnych okoliczności. W konsekwencji optymalny transfer ryzyka może nie być związany z całkowitym jego przeniesieniem na innego uczestnika, gdyż może się okazać, że podział między stronami umowy PPP lub zachowanie pewnych rodzajów ryzyka po jednej z tych stron jest korzystniejsze. Sektor prywatny realizuje swoje cele wykorzystując specyficzne umiejętności w danej dziedzinie działalności.
Podstawową zasadą w procesie tworzenia konsorcjum prywatnego (spółki SPV) dla potrzeb danej inwestycji PPP jest zidentyfikowanie mocnych stron poszczególnych uczestników. Jednocześnie określa się zakres prac możliwych do wykonania przez każdy podmiot przy wykorzystaniu jego specjalistycznych umiejętności, zapewniając jednocześnie odpowiedni mechanizm współpracy poszczególnych podmiotów w celu osiągnięcia ogólnych zamierzeń przedsięwzięcia.
Korzyści z zastosowania formuły PPP
W ramach dobrze skonstruowanej transakcji PPP sektor prywatny jest w stanie zapewnić wiele dodatkowych korzyści, których wartość dla sektora publicznego jest często znacznie wyższa niż ta możliwa do osiągnięcia przy realizacji danych usług metodami tradycyjnymi. Korzyści transakcji PPP obejmują również szeroki zakres społecznych korzyści takich jak np. wysoka jakość infrastruktury uzyskana w najkrótszym możliwym czasie, w wyniku zastosowania odpowiednich materiałów i wysokiej jakości wykonanych prac; ograniczenie ryzyka wstrzymania lub opóźnienia budowy obiektu z powodu braku odpowiedniej wielkości środków publicznych. Wyeliminowanie lub znaczne obniżenie wydatków sektora publicznego w okresie budowy obiektu; rozłożenie i wyrównanie w czasie kosztów ponoszonych przez sektor publiczny (łatwiejszy proces budżetowania) dzięki równemu rozłożeniu kosztów w fazie eksploatacji przedsięwzięcia (trwania umowy PPP) i transferowi ryzyka do sektora prywatnego; ograniczenie ryzyka wstrzymania lub opóźnienia budowy obiektu z powodu braku odpowiednich środków publicznych; niższy całkowity koszt projektu w trakcie obowiązywania umowy PPP; transfer technologii, w ramach realizacji przedsięwzięcia metodą PPP, od zagranicznych inwestorów do lokalnego sektora publicznego; wymiana doświadczeń sektora prywatnego z sektorem publicznym.
Koncepcja PPP różni się od tradycyjnych metod finansowania inwestycji głównie tym, że umożliwia maksymalne wykorzystanie specyficznych umiejętności sektora prywatnego. Najbardziej wymierne korzyści z zaangażowania sektora prywatnego w ramach modelu PPP osiąga się w wyniku wykorzystania jego określonych umiejętności w zakresie ogólnego zarządzania przedsięwzięciem oraz kontroli kosztów. Analizując korzyści płynące z realizacji przedsięwzięcia w ramach koncepcji PPP należy uwzględnić dodatkowo następujące kwestie:
1. Treść kontraktów PPP koncentruje się w większym stopniu na określeniu wymaganego wyniku końcowego niż na określeniu wkładu niezbędnego do realizacji prac. Umowy te odpowiadają zatem na pytanie, co i kiedy ma być zrealizowane, zaś w mniejszym stopniu jak ma być realizowane.
2. Specyfikacja poszczególnych działań opracowana jest na podstawie i z uwzględnieniem międzynarodowych standardów w danym zakresie.
3. Generalnie, innowacyjne podejście sektora prywatnego przynosi tym większe korzyści danemu przedsięwzięciu im większy jest zakres prac realizowanych przez sektor prywatny.
4. Największy potencjał umożliwiający wykorzystanie innowacyjnych rozwiązań proponowanych przez sektor prywatny istnieje na etapie projektowania i budowy obiektu.
5. Innowacje mogą prowadzić do redukcji kosztów na każdym etapie przedsięwzięcia. Pomyślne przeprowadzenie procesu PPP, który jest bardziej złożony niż metoda tradycyjna, będzie wymagał od wszystkich stron zaangażowanych w przedsięwzięcie PPP zrozumienia charakteryzujących je kwestii. Na przykład partner ze strony sektora publicznego powinien posiadać umiejętności konieczne do negocjowania umów na poszczególne części projektu oraz mieć zapewniony dostęp do odpowiedniej wiedzy finansowej, prawnej i technicznej.
Możliwość pełnego wykorzystania potencjału sektora publicznego dzięki zmniejszeniu ograniczeń finansowych stanowiących barierę w efektywnym wykorzystywaniu jego zasobów. Realizując powyższe zadania należy mieć na uwadze fakt, że sektor publiczny dysponuje potencjałem, którego wartość może zostać zwielokrotniona w połączeniu z kwalifikacjami sektora prywatnego.
Podmioty uczestniczące w PPP
Nie należy jednak ograniczać rozumienia koncepcji PPP do współpracy pomiędzy jedną jednostką sektora publicznego a jednym podmiotem prywatnym, może bowiem istnieć wiele pośrednich powiązań tych dwóch sektorów na wielu poziomach. Przykładowo po stronie sektora publicznego instytucją bezpośrednio realizującą przedsięwzięcie PPP może być agencja rządowa, ale istotną rolę odgrywać mogą również jednostki publiczne o profilu nadzorczym, jednostki samorządu terytorialnego lub sam rząd. Po stronie sektora prywatnego przedsięwzięcie PPP może być realizowane nie tylko przez podmiot prywatny będący bezpośrednim partnerem sektora publicznego (spółka SPV - skrót od angielskiego Special Purpose Vehicle oznaczający spółkę celową ), ale również kredytodawców tego podmiotu oraz jego akcjonariuszy, podwykonawców, dostawców, itp. Uwzględniając powyższe należy jednak podkreślić, że koncepcja PPP odnosi się w głównym stopniu do bezpośredniej współpracy jednostki publicznej realizującej dane przedsięwzięcie z podmiotem prywatnym, który przejął od sektora publicznego określoną część obowiązków związanych z realizacją tegoż przedsięwzięcia.
Rola sektora publicznego
W ramach PPP, mimo przejmowania przez sektor prywatny odpowiedzialności za realizację poszczególnych zadań związanych ze świadczoną usługą, sektor publiczny pozostaje odpowiedzialny za:
- zdefiniowanie wymaganego standardu świadczonych usług oraz źródeł publicznych, z których możliwe jest sfinansowanie tych usług; przeprowadzenie starannie zaplanowanego procesu przetargowego umożliwiającego osiągnięcie założonych celów;
- opracowanie standardów bezpieczeństwa, jakości i efektywności usług oraz monitorowanie realizacji tych standardów;
- egzekwowanie wypełniania powyższych standardów;
- podejmowanie działań we współpracy z sektorem prywatnym, mających na celu uwzględnienie zmieniających się warunków realizacji przedsięwzięcia, przy jednoczesnym zachowaniu istoty pierwotnych celów.
Ponadto instytucje sektora publicznego o profilu nadzorczym oraz inne jednostki publiczne pełnią role polegające na wydawaniu stosownych zezwoleń, licencji, autoryzacji i koncesji oraz tworzą ramy regulacyjne dla funkcjonowania struktury PPP. Sektor publiczny powinien zidentyfikować te sektory i projekty, które powinny mieć pierwszeństwo w procesie PPP. W innych krajach potrzeba określenia priorytetów wynika głównie z ograniczenia środków budżetowych będących do dyspozycji instytucji publicznych, jak również z ograniczeń budżetowych wynikających z zawarcia zbyt wielu kontraktów. W Polsce pierwszy z tych argumentów może być szczególnie ważki, jednak również o drugim nie można zapominać w czasie realizacji projektów typu PPP.
PPP jako narzędzie finansowania wszelkich projektów długoterminowych może być bardzo atrakcyjne dla sektora publicznego, gdyż nie wymaga angażowania wszystkich środków finansowych od momentu rozpoczęcia projektu. Jeśli sektor publiczny podpisze zbyt wiele umów PPP ucierpieć może elastyczność budżetu osiągnięta wcześniej dzięki wprowadzeniu PPP. Określenie priorytetów pomaga zmniejszyć liczbę nieudanych inwestycji i uniknąć związanych z nimi kosztów przetargowych. Ponadto należy rozważyć wiele czynników społecznych i ekonomicznych przygotowując listę projektów priorytetowych.
Rola sektora prywatnego
Rola sektora prywatnego przy realizacji przedsięwzięć PPP uwarunkowana jest przede wszystkim celami publicznego zleceniodawcy. Generalnie do obowiązków sektora prywatnego należy realizacja następujących działań:
- pozyskanie funduszy dla sfinansowania kapitałochłonnych prac związanych z przedsięwzięcie;
- zaprojektowanie i budowa lub modernizacja obiektu; bezpośrednia realizacja ustalonego zestawu usług, np. eksploatacja i utrzymanie danego obiektu;
- podejmowanie działań, we współpracy z sektorem publicznym, mających na celu uwzględnienie zmieniających się warunków realizacji przedsięwzięcia, przy jednoczesnym skoncentrowaniu się na pierwotnych celach;
- przekazanie danego obiektu sektorowi publicznemu, po wygaśnięciu umowy PPP, na ustalonych wcześniej zasadach.
Trzy modele PPP
- BOT (Build, Operate, Transfer), wybuduj, eksploatuj, przekaż. Model ten zakłada, że udział inwestora prywatnego obejmuje budowę i eksploatowanie inwestycji przez określony czas, a następnie przekazania jej (wraz z prawami do eksploatacji) władzom publicznym. Prywatny inwestor jest finansowany z subwencji państwowej, a przez cały czas państwo jest prawnym właścicielem inwestycji.
- DBFO (Design, Build, Finance & Operate), zaprojektuj, wybuduj, finansuj, eksploatuj. Przez czas trwania kontraktu inwestycja jest własnością inwestora prywatnego - to on jest zobowiązany do znalezienia środków finansowych potrzebnych do jej zrealizowania. Natomiast koszt bieżącej eksploatacji (oraz np. spłata długów) jest pokrywany z państwowej subwencji. Po określonym czasie prawo własności przechodzi na partnera publicznego. Główną wadą tego modelu są skomplikowane procedury (przetargu, przekazania własności).
- Koncesje. Ten model PPP jest realizowany na zasadzie DBFO - różnica polega na tym, że inwestor prywatny ściąga opłaty z użytkowników inwestycji (np. drogi), gromadząc w ten sposób pieniądze na jej utrzymanie i ewentualną spłatę długów. Na czas trwania kontraktu inwestor prywatny jest właścicielem inwestycji. Koncesja jest korzystna dla państwa, ponieważ zdejmuje z niego ciężary finansowe. Państwo jest zobowiązane do zapewnienia obywatelom alternatyw (nie każdy chce opłacać przejazd autostradą.
Koncepcja PPP jest nadal w Polsce stosunkowo mało znana i niewątpliwie istnieje potrzeba rozpowszechniania wiedzy na ten temat na każdym szczeblu władz rządowych i samorządowych. Istnieć musi również stały dialog pomiędzy sektorami prywatnym i publicznym, początkowo w celu opracowania szerszych ram współpracy w ramach PPP, a następnie w celu stworzenia fundamentów dla prawdziwego partnerstwa pomiędzy obydwoma sektorami.
Magdalena Zamojska
Biuro Funduszy Europejskich
Urząd Miejski w Poznaniu
Dodaj komentarz
