2004-03-05 06:04 Źródło: Fundusze Europejskie
Finansowanie firmy za pomocą publicznych pieniędzy
Programy wsparcia finansowego dla przedsiębiorców zaliczanych do sektora małych i średnich w większości przewidują możliwość refinansowania poniesionych nakładów w wysokości kilkudziesięciu, rzadko kilkuset tysięcy złotych. Warto jednak pamiętać, że poza popularnymi programami finansowanymi np. z programu przedakcesyjnego PHARE, istnieją inne narzędzia pomagające w rozwoju przedsiębiorstw. Narzędzia te, choć zajmują zdecydowanie mniej miejsca w codziennej prasie biznesowej, oferują wsparcie na zasadach nie mniej korzystnych. Przykładem są działania realizowane przez Ministerstwo Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej na podstawie Ustawy z dnia 20 marca 2002 roku o Finansowym Wspieraniu Inwestycji.
Ustawa ta określa zasady i formy udzielania wsparcia finansowego przedsiębiorcom dokonującym nowych inwestycji lub tworzącym nowe miejsca pracy. Weszła w życie w kwietniu 2002 roku. Od tego czasu podpisanych zostało kilkadziesiąt umów z przedsiębiorcami zainteresowanymi zwrotem kosztów poniesionych na realizowane inwestycje. Wartość wsparcia zależna jest od wielkości inwestycji będącej przedmiotem wniosku. Z informacji opublikowanych na stronach Ministerstwa Gospodarki wynika, że wartość refundacji poniesionych kosztów wynosiła od kilkuset tysięcy złotych wzwyż.
Znajomość ustawy nie wystarczy
Obowiązek dostosowania prawa polskiego do wymagań unijnych spowodował konieczność nowelizacji ustawy we wrześniu 2003 r. Także w roku 2004 przewiduje się ponowną nowelizację. Ma to związek z włączeniem wsparcia finansowego udzielanego na jej podstawie do Sektorowego Programu Operacyjnego Wzrost Konkurencyjności Przedsiębiorstw w priorytecie 2 “Wzmocnienie pozycji konkurencyjnej przedsiębiorstw działających na Jednolitym Rynku Europejskim” (działanie 2.2.1) określającego plany wsparcia polskich przedsiębiorstw z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Tak więc refundacje udzielane w ramach ustawy będą od 2004 r. miały swoje źródło zarówno w funduszach Unii Europejskiej, jak i budżecie państwa.
Znajomość samej treści ustawy nie wystarczy, aby zapoznać się z procesem aplikowania o refundację poniesionych nakładów, sposobem przygotowania dokumentów oraz wypełnieniem wniosku. Konieczne jest zapoznanie się z całym szeregiem ustaw, rozporządzeń oraz innych aktów prawnych, do których ustawa się odwołuje (regulujących np. wzór wniosku lub kryteria oceny). Poniżej przedstawione zostaną główne zasady na których opiera się funkcjonowanie ustawy w obecnym kształcie, z nawiązaniem do części ze wspomnianych źródeł prawa.
Wsparcie finansowe w ramach ustawy może zostać udzielone na przedsięwzięcia inwestycyjne realizowane przez przedsiębiorstwa małe, średnie a także duże. Podstawową kwestią jest zgodność profilu przedsięwzięcia z jedną z sześciu kategorii inwestycji określonych w ustawie. W chwili obecnej istnieje 6 takich kategorii - przedstawiamy je w odrębnej tabeli.
Przyporządkowanie planowanej przez przedsiębiorcę inwestycji do jednej z wyżej wymienionych kategorii jest bardzo ważne. Od tego, jaką kategorię wybierzemy zależy sposób oceniany wniosku. W przypadku, gdy nasza inwestycja kwalifikuje się np. jednocześnie do kategorii nr 3 i nr 4 musimy zadeklarować (skreślając odpowiednie pole we wniosku) na którą z nich się decydujemy. Kryteria oceny wniosku oraz załączonych do niego dokumentów związanych z projektem w większości są jednakowe dla wszystkich kategorii inwestycji. W niektórych przypadkach istnieją jednak różnice. Z tej przyczyny wybór kategorii powinien zostać poprzedzony analizą szans, jakie daje danej inwestycji zaliczenie jej do danej kategorii.
Jakie kryteria, ile punktów
Kryteria oceny wniosku oraz ich wagi punktowe przedstawione zostały poniżej. Ogółem zgłaszany projekt może uzyskać maksymalnie 185 punktów.
Kryterium I. Lokalizacja inwestycji.
W ramach tego kryterium wniosek może uzyskać maksymalnie 30 punktów. Wartość oceny jest sumą ocen następujących podkryteriów:
a) lokalizacji inwestycji na terenie jednego z obszarów wsparcia (określonych w odpowiednich dokumentach), za które otrzymać można 10 pkt.,
b) lokalizacji w podregionie (NUTS II), ocenianej zgodnie z poniższą tabelą:
Kryterium II. Wartość nowej inwestycji.
Ocena w tym kryterium dokonywana jest na podstawie określonych we wniosku danych zgodnie z następującymi zasadami:
Kryterium III. Wielkość zatrudnienia.
Ocena w tym kryterium dokonywana jest na podstawie określonych we wniosku danych zgodnie z następującymi zasadami:
Kryterium IV. Efektywność ekonomiczna.
Kolejnym kryterium oceny wniosku jest efektywność ekonomiczna nowej inwestycji mierzona metodą wewnętrznej stopy zwrotu (IRR) z nowej inwestycji będącej przedmiotem wsparcia. Przyjęto, że dla nowej inwestycji, której IRR jest równa bądź mniejsza od 0 - wniosek otrzymuje 0 punktów. Za każde 5 proc. IRR wniosek może otrzymać 1 punkt. Maksymalna liczba możliwych do uzyskania punktów w tym kryterium wynosi 5.
Kryterium V. Oddziaływanie na środowisko.
Nowa inwestycja musi spełniać odpowiednie wymogi w zakresie oddziaływania na środowisko naturalne. W związku z powyższym promowane są inwestycje, które minimalizują negatywne oddziaływanie na środowisko. Ocena punktowa nie jest zależna od kategorii inwestycji, a wniosek oceniany jest w oparciu niżej przedstawione kryteria.
Kryterium VI. Kooperacja.
Nowa inwestycja wiązać się musi z aktywizacją gospodarczą regionu. W tym przypadku premiowane jest nawiązanie i utrzymanie przez minimum 5 lat w ramach nowej inwestycji kooperacji z innymi przedsiębiorcami działającymi na terenie kraju. Za kooperację z dwoma przedsiębiorcami otrzymać można 10 punktów, za kooperację z trzema lub więcej - 20 punktów. Należy dodać, że za kooperanta uważa się wyłącznie podwykonawców wykonujących pewną fazę procesu produkcyjnego bądź usługowego lub dostarczających część produktu końcowego wytwarzanego przez głównego wykonawcę, bądź usługi świadczonej przez głównego wykonawcę.
Kryterium VII. Nowoczesne technologie.
Ocenę punktowa wniosku może zostać podwyższona, jeśli w ramach nowej inwestycji zastosowane zostaną nowoczesne technologie, dające w efekcie nowy produkt lub proces. Punktacja przyznawana jest w oparciu o kryterium czasu w którym dana technologia jest stosowana na świecie. W przypadku technologii istniejącej i stosowanej na świecie krócej niż 5 lat wniosek może otrzymać 10 punktów, krócej niż 3 lata - 20 punktów, krócej niż rok - 30 punktów. Należy jednak zaznaczyć, że w tym wypadku wnioskodawca powinien dołączyć do dokumentów aplikacyjnych niezależną opinię na temat danej technologii przygotowaną przez odpowiednią jednostkę naukową.
Jeżeli inwestor lub podmiot posiadający co najmniej 51 proc. udziałów lub akcji w przedsiębiorstwie inwestora posiada patent na wynalazek, prawo ochronne na wzór użytkowy lub prawo z rejestracji wzoru użytkowego lub prawo z rejestracji topografii układów scalonych, jakie stosowane są w ramach nowej inwestycji, co najmniej na terenie Polski oraz w innym państwie, wniosek może liczyć na dodatkowe 10 punktów. Także w tym przypadku należy przedstawić odpowiednie dokumenty potwierdzające odpowiednie tytuły prawne.
Kryterium VIII. Innowacje.
Dodatkowe 10 punktów może otrzymać inwestycja, która jest zgodna z odpowiednimi działaniami z zakresu szeroko pojętych innowacji. W tym wypadku 10 punktów może otrzymać np. inwestycja, która jest realizowana w obszarze zgodnym bieżącym Programem Ramowym UE, jest przeznaczona na realizację programów celowych MSP lub zakłada wdrożenie projektów MSP nagrodzonych i wyróżnionych w konkursie Polski Produkt Przeszłości. Dodatkowe punkty mogą być także przyznane inwestycji zakładającej uruchomienie przez firmy sektora MSP produkcji i dostarczanie energii wytworzonej ze źródeł odnawialnych. Szansę na dodatkowe punkty mają także małe firmy innowacyjne w których przedsiębiorca jest zarazem twórcą nowych technologii będących przedmiotem inwestycji, a także MSP wykorzystujące istniejącą infrastrukturę techniczną likwidowanych bądź restrukturyzowanych przedsiębiorstw należących do innych przedsiębiorców.
Jaka wysokość wsparcia
Ustawa, a także akty prawne, które ją uzupełniają nie podają wprost maksymalnej wartości wsparcia w złotych, o którą może ubiegać się przedsiębiorca. Wysokość wsparcia jest ograniczana kilkoma zasadami, odnoszącymi się do maksymalnej wartości procentowej nowej inwestycji, która może być zwrócona przedsiębiorcy. Zgodnie z zasadami przedstawionymi w ustawie, wypłata wsparcia następuje po przedstawieniu przez przedsiębiorcę dowodów zapłaty, ma więc charakter refundacji. Na wsparcie finansowe udzielane na podstawie ustawy składać się mogą 3 elementy, których suma stanowić może maksymalną wartość wsparcia:
a) Wsparcie w wysokości 50 proc. wartości maksymalnej wielkości pomocy
publicznej przewidzianej dla danego podregionu w którym jest realizowana inwestycja. Dla inwestycji realizowanych na terenie Warszawy i Poznania wsparcie to może wynieść maksymalnie 15 proc., na terenie Trójmiasta, Wrocławia, Krakowa - 20 proc., a w pozostałych regionach - 25 proc. kosztów kwalifikowanych inwestycji. W przypadku MSP wartość wsparcia może być większa i wynosić odpowiednio 22,5 proc., 27,5 proc. oraz 32,5 proc. wartości kosztów kwalifikowanych inwestycji.
b) Wsparcie na utworzenie nowych miejsc pracy - w wysokości maksymalnie 4 tys. euro na jedno nowo utworzone miejsce pracy - przy czym wielkość pomocy nie może przekroczyć określonej części dwuletnich kosztów pracy nowozatrudnionych osób.
c) Wsparcie na szkolenie pracowników - w wysokości 1150 euro na jednego pracownika.
Oczywiście powyższe wartości są wartościami maksymalnymi, jakie może uzyskać przedsiębiorca na mocy ustawy, przy założeniu, że nie korzysta z innych źródeł pomocy publicznej. Należy też zwrócić uwagę, że wartość refundacji związanej z tworzeniem nowych miejsc pracy uzależniona jest od jej kosztów. Szczegółowe wyliczenie wartości pomocy możliwe jest po wnikliwym zapoznaniu się z ustawą oraz wspomnianymi aktami prawnymi, w szczególności rozporządzeniem w sprawie dopuszczalności pomocy regionalnej dla przedsiębiorców. Z kolei katalog kosztów, które można uznać za kwalifikowane, a więc podlegające częściowej refundacji jest w przypadku ustawy bardzo szeroki i obejmuje w zasadzie wszystkie elementy, mogące stanowić część inwestycji (patrz ramka).
Nowelizacja ustawy wprowadziła zmianę dotyczącą terminu składania wniosków. W roku 2004 wnioski przyjmowane będą od pierwszego do ostatniego dnia lutego, a rozpatrywane do końca czerwca. Po tym terminie z przedsiębiorcami, których wnioski uzyskały akceptację ministra gospodarki podpisywane są umowy o udzieleniu wsparcia. Należy jeszcze raz podkreślić, że ustawa nie przewiduje możliwości wypłaty zaliczek na poczet przyznanego wsparcia. Wypłata środków finansowych następuje po przedstawieniu przez przedsiębiorcę dowodów zapłaty.
Jako ciekawostkę można dodać, że do chwili obecnej o dofinansowanie nowej inwestycji występować mógł nie tylko przedsiębiorca, ale także gmina na terenie której inwestycja miała być realizowana. Taka sytuacja stanowiła dodatkową zachętę dla władz lokalnych do wspierania inicjatywy przedsiębiorcy i rozwoju strategii gospodarczej regionu. Gmina mogła liczyć na zwrot części kosztów poniesionych np. na przygotowanie infrastruktury pod nowe przedsięwzięcie.
Na zakończenie warto przypomnieć, że ustawa, a co za tym idzie większość dokumentów regulujących jej stosowanie (w tym także przedstawione powyżej kryteria oraz wniosek) mogą ulec zmianie w związku z koniecznością dostosowania zasad przyznawania wsparcia finansowego do przepisów określonych w Sektorowym Programie Operacyjnym - Wzrost Konkurencyjności Przedsiębiorstw. Wstępne projekty dokumentów, w tym także projekt nowego wniosku (wspólnego dla całego priorytetu 2) można znaleźć na stronie internetowej Ministerstwa Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej w dziale Formularze “Podręcznik projektodawcy SPO WKP”.
Damian Dec
Autor w latach 2001-2003 pracował w PARP na stanowisku głównego specjalisty, obecnie właściciel firmy szkoleniowo-doradczej ATFIN, e-mail: ue@atfin.pl
Ustawa ta określa zasady i formy udzielania wsparcia finansowego przedsiębiorcom dokonującym nowych inwestycji lub tworzącym nowe miejsca pracy. Weszła w życie w kwietniu 2002 roku. Od tego czasu podpisanych zostało kilkadziesiąt umów z przedsiębiorcami zainteresowanymi zwrotem kosztów poniesionych na realizowane inwestycje. Wartość wsparcia zależna jest od wielkości inwestycji będącej przedmiotem wniosku. Z informacji opublikowanych na stronach Ministerstwa Gospodarki wynika, że wartość refundacji poniesionych kosztów wynosiła od kilkuset tysięcy złotych wzwyż.
Znajomość ustawy nie wystarczy
Obowiązek dostosowania prawa polskiego do wymagań unijnych spowodował konieczność nowelizacji ustawy we wrześniu 2003 r. Także w roku 2004 przewiduje się ponowną nowelizację. Ma to związek z włączeniem wsparcia finansowego udzielanego na jej podstawie do Sektorowego Programu Operacyjnego Wzrost Konkurencyjności Przedsiębiorstw w priorytecie 2 “Wzmocnienie pozycji konkurencyjnej przedsiębiorstw działających na Jednolitym Rynku Europejskim” (działanie 2.2.1) określającego plany wsparcia polskich przedsiębiorstw z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Tak więc refundacje udzielane w ramach ustawy będą od 2004 r. miały swoje źródło zarówno w funduszach Unii Europejskiej, jak i budżecie państwa.
Znajomość samej treści ustawy nie wystarczy, aby zapoznać się z procesem aplikowania o refundację poniesionych nakładów, sposobem przygotowania dokumentów oraz wypełnieniem wniosku. Konieczne jest zapoznanie się z całym szeregiem ustaw, rozporządzeń oraz innych aktów prawnych, do których ustawa się odwołuje (regulujących np. wzór wniosku lub kryteria oceny). Poniżej przedstawione zostaną główne zasady na których opiera się funkcjonowanie ustawy w obecnym kształcie, z nawiązaniem do części ze wspomnianych źródeł prawa.
Wsparcie finansowe w ramach ustawy może zostać udzielone na przedsięwzięcia inwestycyjne realizowane przez przedsiębiorstwa małe, średnie a także duże. Podstawową kwestią jest zgodność profilu przedsięwzięcia z jedną z sześciu kategorii inwestycji określonych w ustawie. W chwili obecnej istnieje 6 takich kategorii - przedstawiamy je w odrębnej tabeli.
Przyporządkowanie planowanej przez przedsiębiorcę inwestycji do jednej z wyżej wymienionych kategorii jest bardzo ważne. Od tego, jaką kategorię wybierzemy zależy sposób oceniany wniosku. W przypadku, gdy nasza inwestycja kwalifikuje się np. jednocześnie do kategorii nr 3 i nr 4 musimy zadeklarować (skreślając odpowiednie pole we wniosku) na którą z nich się decydujemy. Kryteria oceny wniosku oraz załączonych do niego dokumentów związanych z projektem w większości są jednakowe dla wszystkich kategorii inwestycji. W niektórych przypadkach istnieją jednak różnice. Z tej przyczyny wybór kategorii powinien zostać poprzedzony analizą szans, jakie daje danej inwestycji zaliczenie jej do danej kategorii.
Jakie kryteria, ile punktów
Kryteria oceny wniosku oraz ich wagi punktowe przedstawione zostały poniżej. Ogółem zgłaszany projekt może uzyskać maksymalnie 185 punktów.
Kryterium I. Lokalizacja inwestycji.
W ramach tego kryterium wniosek może uzyskać maksymalnie 30 punktów. Wartość oceny jest sumą ocen następujących podkryteriów:
a) lokalizacji inwestycji na terenie jednego z obszarów wsparcia (określonych w odpowiednich dokumentach), za które otrzymać można 10 pkt.,
b) lokalizacji w podregionie (NUTS II), ocenianej zgodnie z poniższą tabelą:
| Lokalizacja w podregionie, w którym dopuszczalność pomocy publicznej wynosi: | Pkt. |
| 30 proc. | 0 |
| 40 proc. | 10 |
| 50 proc. | 20 |
Kryterium II. Wartość nowej inwestycji.
Ocena w tym kryterium dokonywana jest na podstawie określonych we wniosku danych zgodnie z następującymi zasadami:
| Kategoria 1 | 1 pkt za każde 2 mln euro, nie więcej niż 30 pkt. |
| Kategoria 2 | 1 pkt za każde 100 tys. euro, nie więcej niż 30 pkt. |
| Kategoria 3 | 1 pkt za każde 15 tys. euro powyżej 100 tys. euro wartości nowej inwestycji, nie więcej niż 30 pkt. |
| Kategorie 4,5,6 | 1 pkt za każde 5 tys. euro powyżej 50 tys. euro wartości nowej inwestycji, nie więcej niż 30 pkt. |
Kryterium III. Wielkość zatrudnienia.
Ocena w tym kryterium dokonywana jest na podstawie określonych we wniosku danych zgodnie z następującymi zasadami:
| Kategoria 1 | 1 pkt za każde 30 nowych miejsc pracy utworzonych powyżej 200 nowych miejsc pracy, nie więcej niż 30 pkt. |
| Kategoria 2 | 1 pkt za każde 10 nowych miejsc pracy, jednak nie więcej niż 30 pkt. |
| Kategoria 3 | 1 pkt za każde 1 nowe miejsce pracy powyżej 20 miejsc pracy, nie więcej niż 30 pkt. |
| Kategoria 4,5,6 | 1 pkt za każde 1 nowe miejsce pracy, nie więcej niż 30 pkt. |
Kryterium IV. Efektywność ekonomiczna.
Kolejnym kryterium oceny wniosku jest efektywność ekonomiczna nowej inwestycji mierzona metodą wewnętrznej stopy zwrotu (IRR) z nowej inwestycji będącej przedmiotem wsparcia. Przyjęto, że dla nowej inwestycji, której IRR jest równa bądź mniejsza od 0 - wniosek otrzymuje 0 punktów. Za każde 5 proc. IRR wniosek może otrzymać 1 punkt. Maksymalna liczba możliwych do uzyskania punktów w tym kryterium wynosi 5.
Kryterium V. Oddziaływanie na środowisko.
Nowa inwestycja musi spełniać odpowiednie wymogi w zakresie oddziaływania na środowisko naturalne. W związku z powyższym promowane są inwestycje, które minimalizują negatywne oddziaływanie na środowisko. Ocena punktowa nie jest zależna od kategorii inwestycji, a wniosek oceniany jest w oparciu niżej przedstawione kryteria.
| Inwestycja nie wpływa bezpośrednio na zmniejszenie wielkości dopuszczalnej emisji zanieczyszczeń lub przewidywana wielkość emisji z instalacji lub urządzeń jest większa niż 75 proc. wielkości dopuszczalnej emisji | 0 punktów |
| Przewidywana wielkość emisji z instalacji lub urządzeń jest nie większa niż 75 proc. i nie mniejsza niż 50 proc. wielkości dopuszczalnej emisji | 10 punktów |
| Przewidywana wielkość emisji z instalacji lub urządzeń jest mniejsza niż 50 proc. wielkości dopuszczalnej emisji | 20 punktów |
Kryterium VI. Kooperacja.
Nowa inwestycja wiązać się musi z aktywizacją gospodarczą regionu. W tym przypadku premiowane jest nawiązanie i utrzymanie przez minimum 5 lat w ramach nowej inwestycji kooperacji z innymi przedsiębiorcami działającymi na terenie kraju. Za kooperację z dwoma przedsiębiorcami otrzymać można 10 punktów, za kooperację z trzema lub więcej - 20 punktów. Należy dodać, że za kooperanta uważa się wyłącznie podwykonawców wykonujących pewną fazę procesu produkcyjnego bądź usługowego lub dostarczających część produktu końcowego wytwarzanego przez głównego wykonawcę, bądź usługi świadczonej przez głównego wykonawcę.
Kryterium VII. Nowoczesne technologie.
Ocenę punktowa wniosku może zostać podwyższona, jeśli w ramach nowej inwestycji zastosowane zostaną nowoczesne technologie, dające w efekcie nowy produkt lub proces. Punktacja przyznawana jest w oparciu o kryterium czasu w którym dana technologia jest stosowana na świecie. W przypadku technologii istniejącej i stosowanej na świecie krócej niż 5 lat wniosek może otrzymać 10 punktów, krócej niż 3 lata - 20 punktów, krócej niż rok - 30 punktów. Należy jednak zaznaczyć, że w tym wypadku wnioskodawca powinien dołączyć do dokumentów aplikacyjnych niezależną opinię na temat danej technologii przygotowaną przez odpowiednią jednostkę naukową.
Jeżeli inwestor lub podmiot posiadający co najmniej 51 proc. udziałów lub akcji w przedsiębiorstwie inwestora posiada patent na wynalazek, prawo ochronne na wzór użytkowy lub prawo z rejestracji wzoru użytkowego lub prawo z rejestracji topografii układów scalonych, jakie stosowane są w ramach nowej inwestycji, co najmniej na terenie Polski oraz w innym państwie, wniosek może liczyć na dodatkowe 10 punktów. Także w tym przypadku należy przedstawić odpowiednie dokumenty potwierdzające odpowiednie tytuły prawne.
Kryterium VIII. Innowacje.
Dodatkowe 10 punktów może otrzymać inwestycja, która jest zgodna z odpowiednimi działaniami z zakresu szeroko pojętych innowacji. W tym wypadku 10 punktów może otrzymać np. inwestycja, która jest realizowana w obszarze zgodnym bieżącym Programem Ramowym UE, jest przeznaczona na realizację programów celowych MSP lub zakłada wdrożenie projektów MSP nagrodzonych i wyróżnionych w konkursie Polski Produkt Przeszłości. Dodatkowe punkty mogą być także przyznane inwestycji zakładającej uruchomienie przez firmy sektora MSP produkcji i dostarczanie energii wytworzonej ze źródeł odnawialnych. Szansę na dodatkowe punkty mają także małe firmy innowacyjne w których przedsiębiorca jest zarazem twórcą nowych technologii będących przedmiotem inwestycji, a także MSP wykorzystujące istniejącą infrastrukturę techniczną likwidowanych bądź restrukturyzowanych przedsiębiorstw należących do innych przedsiębiorców.
Jaka wysokość wsparcia
Ustawa, a także akty prawne, które ją uzupełniają nie podają wprost maksymalnej wartości wsparcia w złotych, o którą może ubiegać się przedsiębiorca. Wysokość wsparcia jest ograniczana kilkoma zasadami, odnoszącymi się do maksymalnej wartości procentowej nowej inwestycji, która może być zwrócona przedsiębiorcy. Zgodnie z zasadami przedstawionymi w ustawie, wypłata wsparcia następuje po przedstawieniu przez przedsiębiorcę dowodów zapłaty, ma więc charakter refundacji. Na wsparcie finansowe udzielane na podstawie ustawy składać się mogą 3 elementy, których suma stanowić może maksymalną wartość wsparcia:
a) Wsparcie w wysokości 50 proc. wartości maksymalnej wielkości pomocy
publicznej przewidzianej dla danego podregionu w którym jest realizowana inwestycja. Dla inwestycji realizowanych na terenie Warszawy i Poznania wsparcie to może wynieść maksymalnie 15 proc., na terenie Trójmiasta, Wrocławia, Krakowa - 20 proc., a w pozostałych regionach - 25 proc. kosztów kwalifikowanych inwestycji. W przypadku MSP wartość wsparcia może być większa i wynosić odpowiednio 22,5 proc., 27,5 proc. oraz 32,5 proc. wartości kosztów kwalifikowanych inwestycji.
b) Wsparcie na utworzenie nowych miejsc pracy - w wysokości maksymalnie 4 tys. euro na jedno nowo utworzone miejsce pracy - przy czym wielkość pomocy nie może przekroczyć określonej części dwuletnich kosztów pracy nowozatrudnionych osób.
c) Wsparcie na szkolenie pracowników - w wysokości 1150 euro na jednego pracownika.
Oczywiście powyższe wartości są wartościami maksymalnymi, jakie może uzyskać przedsiębiorca na mocy ustawy, przy założeniu, że nie korzysta z innych źródeł pomocy publicznej. Należy też zwrócić uwagę, że wartość refundacji związanej z tworzeniem nowych miejsc pracy uzależniona jest od jej kosztów. Szczegółowe wyliczenie wartości pomocy możliwe jest po wnikliwym zapoznaniu się z ustawą oraz wspomnianymi aktami prawnymi, w szczególności rozporządzeniem w sprawie dopuszczalności pomocy regionalnej dla przedsiębiorców. Z kolei katalog kosztów, które można uznać za kwalifikowane, a więc podlegające częściowej refundacji jest w przypadku ustawy bardzo szeroki i obejmuje w zasadzie wszystkie elementy, mogące stanowić część inwestycji (patrz ramka).
Nowelizacja ustawy wprowadziła zmianę dotyczącą terminu składania wniosków. W roku 2004 wnioski przyjmowane będą od pierwszego do ostatniego dnia lutego, a rozpatrywane do końca czerwca. Po tym terminie z przedsiębiorcami, których wnioski uzyskały akceptację ministra gospodarki podpisywane są umowy o udzieleniu wsparcia. Należy jeszcze raz podkreślić, że ustawa nie przewiduje możliwości wypłaty zaliczek na poczet przyznanego wsparcia. Wypłata środków finansowych następuje po przedstawieniu przez przedsiębiorcę dowodów zapłaty.
Jako ciekawostkę można dodać, że do chwili obecnej o dofinansowanie nowej inwestycji występować mógł nie tylko przedsiębiorca, ale także gmina na terenie której inwestycja miała być realizowana. Taka sytuacja stanowiła dodatkową zachętę dla władz lokalnych do wspierania inicjatywy przedsiębiorcy i rozwoju strategii gospodarczej regionu. Gmina mogła liczyć na zwrot części kosztów poniesionych np. na przygotowanie infrastruktury pod nowe przedsięwzięcie.
Na zakończenie warto przypomnieć, że ustawa, a co za tym idzie większość dokumentów regulujących jej stosowanie (w tym także przedstawione powyżej kryteria oraz wniosek) mogą ulec zmianie w związku z koniecznością dostosowania zasad przyznawania wsparcia finansowego do przepisów określonych w Sektorowym Programie Operacyjnym - Wzrost Konkurencyjności Przedsiębiorstw. Wstępne projekty dokumentów, w tym także projekt nowego wniosku (wspólnego dla całego priorytetu 2) można znaleźć na stronie internetowej Ministerstwa Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej w dziale Formularze “Podręcznik projektodawcy SPO WKP”.
Damian Dec
Autor w latach 2001-2003 pracował w PARP na stanowisku głównego specjalisty, obecnie właściciel firmy szkoleniowo-doradczej ATFIN, e-mail: ue@atfin.pl
Dodaj komentarz
