I logiczne

W firmie rodzinnej szef przedsiębiorstwa ryzykuje własnymi pieniędzmi i tym samym podejmuje racjonalne, średnio ryzykowne decyzje. W firmie "akcyjnej", czyli niczyjej pracownicy ryzykuja ponad miarę. Jak się uda, będzie wysoka premia, jak się nie uda, to przecież pensja nadal będzie.
Dodatkowo pracownicy firm akcyjnych/państwowych myślą tylko o sobie i to w krótkiej perspektywie. Firma rodzinna, jeśli chce przetrwać, musi myśleć o korzyściach długofalowych, a te nie zawsze są korzystne w krótkim czasie.

Dodatkowo dochodzi tzw. teoretyczna ekonomia. A ta mówi, że należy korzystać głównie z kredytów. I nieważne, że jedna spółka ma milion kapitału własnego, dorobi 70 tys, jej zwrot kapitału to 7%. Druga ma 100 tys własnych, 900 tys kredytu: dorobi 70 tys, to jej zysk wyniesie tylko 10tys (bo 60 tys to koszt kredytu). No ale zwrot na kapitale to 10% i teoretycznie jest lepsza!

Teoria a praktyka to dwie różne rzeczy w ekonomii i chyba dlatego rodzinne firmy (wbrew ekonomistom) radzą sobie w kryzysachznacznie lepiej, niż korporacje.