Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie doprecyzowała założeń wynikających z nowelizowanej ustawy z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej. Przedstawiony zapis odsyła zatem podatnika ustawicznie do art. 16 pkt 1 ustawy o CIT, szukając tam tej części, która nie została zaliczona do kosztów uzyskania przychodów, a tym samym została potraktowana jako koszt zasługujący na zwolnienie przedmiotowe. Zgodnie z tymi założeniami zwolnienie od podatku, tylko wówczas jest skuteczne, kiedy nie wyczerpuje założeń ustawowych wynikających z paru dziesięciu punktów tego przepisu.
Pomimo tego, że zwolnienie przedmiotowe wyszczególnione w art. 17 pkt. 5a dotyczące klubów i organizacji sportowych jest wynikiem nowelizacji ustawy o kulturze fizycznej i niejako zapisem w całości inkorporowanym do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowi dużą dowolność interpretacyjną wraz z niejasnymi przesłankami ustawodawcy, co do zwolnienia od podatku dochodów na szkolenie i współzawodnictwo sportowe dzieci i młodzieży.
Podstawa prawna:
- Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.);
- Rozporządzenie Rady Ministrów z 11 września 2001 r. w sprawie stawek opłat produktowych (Dz.U. Nr 116, poz. 1235 ze zm.);
- Rozporządzenie Rady Ministrów z 30 czerwca 2001 r. w sprawie rocznych poziomów odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych (Dz.U. Nr 69, poz. 719 ze zm.).



Dodaj komentarz
