Przykład:
Spółka E. SA sprzedała spółce WMP I SA wierzytelności jej przysługujące w stosunku do PKP. Skarżący pełnomocnik spółki stwierdził, że przedmiotowa umowa korzysta z wyłączenia z obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy. Czy w ocenie NSA miał rację?
Zgodnie z tym przepisem, nie podlegają opodatkowaniem czynności cywilnoprawne, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów przynajmniej jedna ze stron z tytułu tych czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług, lub jest zwolniona od tego podatku. Oczywistym jest, że istota tego przepisu polega na tym, że przynajmniej jedna ze stron z tytułu tej konkretnej czynności - tak jak w sprawie niniejszej z tytułu sprzedaży wierzytelności - jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest zwolniona z tego podatku (por. wyrok NSA z dnia 18 lutego 2003 roku, sygn. akt SA/Bk 877/02, publ. ONSA 2004/1 póz. 31). Sąd podzielił argumentację organów podatkowych, że strona skarżąca nie jest ani podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu przedmiotowej umowy, ani też nie jest z tego podatku zwolniona na podstawie art. 7 ust. l pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. nr 11, poz. 50 z późn. zm.).
Orzecznictwo |
W wyroku z 2003.02.18 sygn. akt SA/Bk 877/02 NSA stwierdził, że zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. nr 86, póz. 959 ze zm.) o wyłączeniu umowy sprzedaży spod działania przepisów tej ustawy nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy są podatnikami podatku od towarów i usług, lecz wyłącznie fakt, że przynajmniej jedna z nich z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest zwolniona z tego podatku. |





Dodaj komentarz