Poradnik ZUS: Kapitał początkowy a emerytura według nowych zasad

O wysokości przyszłej emerytury decyduje tzw. kapitał początkowy. Wylicza go ZUS dla osób, które podlegały przed 1 stycznia 1999 r. ubezpieczeniu społecznemu, a ich okresy składkowe i nieskładkowe wynoszą co najmniej 6 miesięcy i jeden dzień. Aby to było możliwe, należy najpierw udokumentować swój staż pracy oraz zarobki z okresu przed reformą emerytalną.

1. Komu ZUS wyliczy kapitał początkowy?

2. Od czego zależy kwota kapitału początkowego?

3. Jakie dokumenty są potrzebne do ustalenia kapitału początkowego?

4. Okresy składkowe i ich dokumentowanie

5. Inne okresy traktowane jak składkowe

6. Okresy nieskładkowe i ich dokumentowanie

7. Podstawa wymiaru kapitału początkowego

8. Wybór okresu do ustalenia podstawy wymiaru

9. Dokumentowanie podstawy wymiaru

10. Podstawa wymiaru kapitału początkowego pracowników skierowanych do pracy za granicą

11. Komu ZUS może potwierdzić podstawę wymiaru składek?

12. Postępowanie w sprawie ustalenia kapitału początkowego

13. Kapitał początkowy dla osób mieszkających za granicą oraz osób, które pracowały w krajach umownych

14. Gdzie złożyć wniosek o ustalenie kapitału początkowego?

15. Jakie dokumenty należy dołączyć do wniosku o kapitał początkowy?

16. Kapitał początkowy dla osóbmieszkających w innych krajach niż umowne

17. Dodatkowe informacje

18. Kto mógł przejąć dokumentację zlikwidowanych zakładów pracy

Do ustalenia podstawy wymiaru kapitału początkowego przyjmowane jest to wynagrodzenie (dochód), które stanowiło podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne przed 1999 r., a także osiągane uposażenie - w przypadku b. żołnierzy i funkcjonariuszy, którzy nie nabyli prawa do emerytury określonej w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym tych osób.

Do podstawy wymiaru doliczane są też przysługujące ubezpieczonemu (tj. osobie pozostającej w ubezpieczeniu społecznym w danym roku kalendarzowym) kwoty:

• wynagrodzeń za czas niezdolności do pracy wypłaconych na podstawie Kodeksu pracy (lub innych przepisów),
• zasiłków: chorobowego, macierzyńskiego, opiekuńczego i wyrównawczego,
• świadczenia wyrównawczego lub dodatku wyrównawczego,
• świadczenia rehabilitacyjnego,
• rekompensat pieniężnych z tytułu podwyżki cen artykułów żywnościowych, opału i energii, wypłaconych pracownikowi obok wynagrodzenia lub zasiłku z ubezpieczenia społecznego (w okresie od 1 września 1981 r. do 30 czerwca 1987 r.), bez względu na to, czy rekompensata była objęta składką na ubezpieczenie społeczne czy nie,
• wartość rekompensaty pieniężnej przysługującej z tytułu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej.

Nie uwzględnia się natomiast w podstawie wymiaru kwot zasiłku chorobowego, świadczenia rehabilitacyjnego lub zasiłku macierzyńskiego, wypłaconych za okres po ustaniu ubezpieczenia (po rozwiązaniu stosunku pracy).

Do podstawy wymiaru wliczane są także:

• kwoty zasiłków dla bezrobotnych (zasiłków szkoleniowych lub stypendiów bądź kwoty zasiłku wypłaconego za okres udokumentowanej niezdolności do pracy),
• kwoty zasiłków stałych z opieki społecznej, od których opłacona została składka na ubezpieczenie społeczne.

POPRZEDNIA: Okresy nieskładkowe i ich dokumentowanie

NASTĘPNA: Wybór okresu do ustalenia podstawy wymiaru