|
Od 1 stycznia 2002 roku wspólna waluta euro stała się pełnoprawnym środkiem płatniczym w dwunastu krajach Unii Europejskiej. Obecnie strefa euro liczy już dwadzieścia siedem krajów. Dowiedz się więcej o europejskiej walucie
Zobacz także:
Od stycznia 2002 r. banknoty i monety euro zastąpią znane nam banknoty i monety walut narodowych dwunastu państw Unii Europejskiej (bez Wielkiej Brytanii, Danii i Szwecji). Niemieckie marki, francuskie franki, austriackie szylingi, greckie drachmy oraz waluty pozostałych państw Unii Gospodarczej i Walutowej definitywnie stracą status prawnego środka płatniczego.
Do stycznia 2002 r. planuje się wydrukować 14,5 miliarda banknotów i wybić 49,8 miliarda monet euro. Zdecydowana większość z nich strafi do obiegu w pierwszych miesiącach przyszłego roku. Wszystkie podmioty gospodarcze z obszaru UGW muszą przestawić się na stosowanie euro jako waluty kontraktów, faktur zleceń płatniczych, zeznań podatkowych, księgowości itd. Ta jedna z największych operacji logistycznych ostatnich lat rodzi konsekwencje także dla obywateli innych państw, w tym oczywiście Polski. Banki przewalutują swoim klientom rachunki wyrażone w markach czy frankach na euro. Eksporterzy i importerzy, którzy do tej pory rozliczają się z kontrahentami w walutach narodowych ich państw, muszą zmienić kontrakty możliwe będą jedynie rozliczenia w euro. Od 1 stycznia banki komercyjne w Polsce muszą dysponować odpowiednią ilością gotówki euro. Dla osób wyjeżdżających za granicę najbliższe dwa miesiące mogą przynieść wiele komplikacji i nieprzewidzianych utrudnień. Przekraczając granicę z Unią Europejską należy być świadomym, iż do końca lutego w obiegu pieniężnym będą funkcjonować jednocześnie tradycyjne waluty oraz euro. Po tym terminie waluty narodowe będą skupowane przez banki centralne państw UE. Dlatego też bardzo starannie należy zapoznać się z datami, do kiedy poszczególne banki zobowiązały się wymieniać euro. W zestawie materiałów opracowanych przez NBP w ramach kampanii promocyjnej euro, można znaleźć najważniejsze informacje o genezie euro, przygotowaniach do wymiany i jej przebiegu w poszczególnych państwach UE oraz państwach kandydujących do członkostwa w UE. Czytając raport NBP należy zwrócić szczególną uwagę na jej końcową część, która zawiera zestawienie 50 najczęściej zadawanych pytań wraz z odpowiedziami. Autorzy raportu są przekonani, że przedstawione informacje powinny przyczynić się do lepszego zrozumieniu zmian zachodzących w krajach unii walutowej. Źródło: Narodowy Bank Polski | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
